Nederlands Verbond helpt Karin.

In de stromende regen vertrokken Arie en ik, samen vanuit Ravenstein naar Best (NB) voor een bezoek aan een (1) van onze leden. Bij aankomst straalde de zon alweer volop, overigens net als Karin die ons in de deuropening met een grote lach stond op te wachten.  Na de eerste begroeting en het afgeven van de door ons meegebrachte wijn en bloemen, gingen we mee naar binnen voor een kopje koffie. Bij binnenkomst zagen we al direct een traplift en wat andere zorgartikelen waardoor voor ons duidelijk werd dat deze mevrouw het niet makkelijk heeft, ook al zou je dat uit de uiterst vriendelijke ontvangst en een vrolijke Karin, niet meteen denken. Eenmaal binnen ging het gesprek al vrij snel over de ontstane financiele situatie en vooral hoe deze situatie is ontstaan.Met toestemming van Karin mag ik op deze pagina een stukje over die situatie schrijven en tijdens het gesprek werd ons al snel duidelijk dat deze mevrouw niks valt te verwijten, behalve dat zij en haar dochter zorg nodig hebben. Karin heeft al 10 jaar chronische pijnklachten die alleen behandeld worden met (verslavende) pijnbestrijding.  Mede door deze pijnbestrijding kreeg ze schildklierkanker en diabetes.   Je kunt hier dus spreken van iemand die constant zorg nodig heeft, maar deze niet krijgt.  Gelukkig is er een kennis van Karin die tegen een zeer geringe vergoeding van de overheid 1x per week wat hand en spandiensten verleend aan het gezin.  Deze mevrouw is overigens 74 jaar, dus ook een dikke pluim voor haar.Nou is het zo dat bij de dochter van Karin, Ronja al op jeugdige leeftijd Autisme, ADD en nog enkele persoonlijkheidsproblemen zijn vastgesteld. Dat leidde met de juiste zorg en begeleiding niet tot onoverkomelijke problemen, tot het moment kwam dat Ronja 18 werd en dus voor de wet volwassen. Ondanks alle zorgrapporten van haar begeleiders en haar aantoonbare problemen, concludeerde de gemeente dat Ronja niet in aanmerking kwam voor een WAHJONG uitkering.  Ook een rugzakje of PGB was niet nodig volgens betrokken instanties.  Maar zelfstandig wonen is voor Ronja echt niet mogelijk en zou grote negatieve gevolgen hebben.Een logisch gevolg hiervan is dus dat Karin haar dochter bij haar thuis liet wonen, maar toen liet de gemeente wel van zich horen. Het in huis houden van een volwassen dochter heeft direct gevolgen voor je uitkering en subsidies die flink gekort worden en zo werkt dus in Nederland de nieuwe “participatie-maatschappij” ; de ene instantie beslist dat je dochter na 10 jaar zorg, dit van de 1 op de andere dag niet meer nodig heeft, de andere instantie bestraft je omdat je je dochter niet op straat zet na haar 18e.  Hiermee kun je je dus afvragen hoe je nog kunt participeren van 1100 euro samen per maand.  Torenhoge zorgkosten: eigen risico, eigen bijdrage, hoge polis en natuurlijk steeds meer behandelingen en medicijnen die niet meer vergoed worden door de alsmaar machtiger wordende verzekeraars.   De verzekeraars die afgelopen jaar meer dan 1.2 miljard winst maakte , maar de noodzakelijke medicatie weigeren te vergoeden en daardoor deze moeder en dochter met een budget opzadelen van 30 euro per week. Hiervan moet dus alles gebeuren incl. boodschappen, kleren, hygiëne en vervoer.

Wij van het Nederlands Verbond vinden dit harteloos maar ook onmogelijk en hieruit blijkt maar dat het huidige kabinetsbeleid ten aanzien van zorgbehoevende niks sociaals meer in zich heeft.  Waar eerst Nederland garant stond voor een behoorlijke levensstandaard van elke Nederlander, lijkt het sinds het invoeren van de marktwerking in de zorg, nu ieder voor zich en de zwakkere delven het onderspit. Ook het verval en de privatisering van de zorg zijn een van de speerpunten van het Nederlands Verbond, en we hebben deze woorden kracht bijgezet door het meegebrachte kledingpakket te overhandigen en Karin mee te nemen naar de supermarkt waar ze voor 30euro aan boodschappen kon doen. Natuurlijk beseffen wij dat dit een druppel op de gloeiende plaat is, maar t voelde goed om te weten dat Karin het de komende week iets makkelijker heeft en lekker kan eten wat ze wilt.  Voor Karin kon haar dag niet meer stuk en voor ons was het ook een erg mooie dag.  Ken jij ook iemand die in zo´n situatie zit of wil je ook actief helpen bij andere ?    Misschien is een lidmaatschap van het NV iets voor jou.  Kijk snel op de site

Groet van Michael en Arie